Waar heb jij last van?

Paar jaar geleden twitterde ik als een dolle. De laatste tijd steeds minder. Soms door tijdgebrek, maar toch zeker ook door…

Negativiteit

Vaker en vaker zie ik allerlei vormen van negativiteit door mijn timeline schuiven. Zuurheid, bitterheid, afgunst, geklaag en meningterreur. Waar ik eerst nog mijn ergernis verbloemde met een diplomatieke reactie en een smiley blaf ik de laatste tijd soms keihard mijn eigen vingers voorbij. En daar heb ik dus ‘last van’.

Gevaarlijke stoffen

Soms moet je twitteren met rubberen handschoenen aan omdat óók elke neutrale of positieve tweetsituatie ineens kan veranderen in een teil vol bijtende zuren. Vervelend als je niet lekker in je vel zit, maar daar zijn toch andere oplossingen voor? Het helpt niet echt om je timeline door een toxisch bad te trekken. Als iemand blij is en je kunt daar niet mee omgaan, leg Twitter dan even weg. Zou ik zeggen hoor. Leuker zou het zijn als je je door iemands blijheid zou laten infecteren of inspireren.

Meningterreur

Veel mensen vinden helaas dat ze binnen 5 seconden overal een mening over moeten hebben. Dat vind ik best wel vermoeiend omdat deze misvatting eigenlijk zegt: verdiep je niet in dingen, maar roep meteen iets stoers. Soms zie je iemand daar dan weer op reageren en ploing: een fittie. *zucht* Daarnaast heb je tweeps die hun opinies verkondigen met argumenten en onderbouwingen die klinken als het klokkenspel van de Nôtre Dame. Prima! Behalve de onaantastbare intelligentsia die een stap verder gaan en vertellen wat je wel en niet mag denken & doen in het leven. En stel je dat aan de kaak, dan gaan ze pesten. Je ziet dat bijna dagelijks ergens opduiken. Ze stoppen dan pas met discussiëren als ze gelijk krijgen (want dat hebben ze namelijk altijd), of als een van de twee opgefokt of ondergezeken ‘twexit gaat’. Vaak komt er dan nog een allerlaatste tweet met “block” erin. De kwaadheid knettert en is bijna voelbaar.

Ontvolgen is geen geweld

Je timeline is van jou. Jij bepaalt zelf welke hoofden je dag-in-dag-uit tegen je laat praten. Heb je om wat voor reden dan ook genoeg van iemand op Twitter, dan mag je gewoon op Unfollow drukken. Zonder daar verantwoording over af te leggen. Heerlijk. En het leuke is: mij mag je ook ontvolgen. Ik zeg soms gekke dingen en ik haal hele kinderachtige fratsen uit. Of nog erger: ik tweet ineens heel, heel erg veel. Als dat onhoudbaar wordt en je kunt er niet meer tegen, dan is dat heel begrijpelijk. No hard feelings. Twitter en IRL zijn gewoon twee verschillende dingen.

Dat dus

rettiwT.png

Ja, zelf doe ik ook wel eens negatief. Nee, ik heb geen voorbeelden of namen. Dit is een antwoord op de vraag waar ik ‘last van heb’, als ik op Twitter anders reageer dan je van mij gewend bent. Dit helpt mij (en misschien meer mensen) om weer op een positieve manier te gaan twitteren. Ik hoop dat ik weer van Twitter ga genieten zoals ik dat jarenlang deed.

@moriesbel twittert vanaf 17 augustus 2008.

_________________________________
terug naar ➜ moriesbel.nl/blog